عکس وشعرهای عاشقانه

با توام ای سهراب ...

یادته گفتی بهم تا شقایق زنده است زندگی باید

 کرد.. .......

 
نیستی سهراب ببینی که شقایق هم مرد..

 دیگه با چی کسی رو دلخوش کرد .

يادمان باشد فردا حتما ناز گل را بکشيم...

 حق به شب بو بدهيم...

 و نخنديم ديگر به ترکهاي دل هر گلدان...!!

 و به انگشت نخي خواهيم بست تا فراموش

 نگردد فردا...!

 زندگي شيرين است!

 زندگي بايد کرد...

 و بدانم که شبي خواهم رفت .... !!!

و شبي هست که نباشد پس از آن فردايي

هیچ کس راز دل خسته ام را ندانست .

 هیچ کس از پشت پنجره سکوت ،

چشم های اشکبارم را ندید و بر دل

تسکین نداد . چه لحظه ها که در حالت

 غریب تنهایی جز سکوت هیچ نبود و

 من بودم و دل بودو خدای دل.

از خودم می پرسم: چرا دنیای دلم این

 قدر با حادثه ها بیگانه است ؟

چرا هیچ صدایی را از عمق فاصله ها

 نمی شنوم ؟ از خودم می پرسم چرا

 چشم ها این قدر دروغگو شده اند ؟

 چرا حرف ها پشت چشم ها پنهان شده اند؟

 چرا دیگر هیچ پرنده ای عشق پرواز را در

 دل زنده نمی کند ؟ چرا بال های آرزو ها

 شکست ؟ چرا نگاه پنجره تا به ابد به

 کوچه بن بست دوخته شد ؟ چرا تپش

احساس رنج دوران شد ؟ چرا قلب عاشق

 هر زمان رنج دیدن شد و چرا خدای دلم

صدایم را نشنید و چرا رهایم نساخت

از بیزاری ثانیه ها.

و من مسافری غریب در شهری غریب

 باز هم این گونه زمزمه می کنم :

دل اگر مرد ، نگاه اگر افسرد ، خدای

 اگر رها کرد ، دنیا اگر بیداد کرد ،

اگر حادثه ها یکی شد ، اگر نبض

زمین دروغ شد ، و اگر هنوز

چشم ها منتظرند...

 پس چرا خدایم صدایم نشنید؟

شکايت نمی کنم٬اما

ايا واقعا نشد که در گذر همين هميشه ی

 بی شکيب٬

دمی دلواپس تنهايی دستان من شوی؟

نه به اندازه همصدايی نفسهايمان!

به اندازه زنگی....

واقعا نشد؟

واقعا انعکاس سکوت٬

تنها حاصل

 
فرياد ان همه ترانه روبروی

 ديوار تو بود؟

نگو که نامه های نمناک من

 به دستت نرسيد!

نگو که باغچه ی شما٬

از اوار ان همه باران

قطعه ای هم نصيب نبرد!

نگو که ناغافل از فضای فکرهايت

 فرار کردم!

من که هنوز همين جا ايستاده ام!

کنار همين شمشادها٬شعرها٬شکوه ها

هنوز هم فاصله ی ما

 
همان هفت شماره پيشين است!

ديگر نگو که در گذر گريه ها گمش کردی!

نگو که نشانيم را از ياد برده ای....

ايا خلاصه تمام اين فراموشی ها ی ناگفته٬

حرفی شبيه دوستت نمی دارم..

تودر همان گفتگوی دور از گلايه

 و گريه نيست؟

 اگه زبونم تو رو خواست قول میدم گازش

 بگیرم،اما اگه دلم تو رو خواست چه

 کار کنم.؟؟

تو میگی که جون فدا کن

من میگم چشمات قشنگه

 تو میگی دنیا دو رنگ

من میگم دلم اسیره

تو میگی که خیلی دیره

من میگم چشماتو واکن

تو میگی منو رها کن

من میگم دلم رو بردی

تو میگی به من سبردی

من میگم دلم شکسته است

تو میگی خوب میشه خسته است

من میگم بمون همیشه

تو میگی ببین نمیشه

من میگم تنهام میذاری

تو میگی طاقت نداری

من میگم تنهایی سخته

تومیگی این دست بخته

من میگم خدا به همرات

تو میگی چه تلخه حرفات

نفهميدم كه چشمه تو به من خيات ميكنه

دلت پيشه غريبه اي ازم شكايت ميكنه

خيانت تو دلم و شكست ديگه حسي واسه موندن ندارم